(18 mei 2008): Turkije-Georgië
Hoi,
Joehoe, een dagje rust in noorwegen! Grapje, maar het landschap hier ten Noorden van Turkije doet wel erg noors aan,
ook met de nodige regenbuien.
De canyon die ons naar dit dorpje voerde was weer erg spectaculair. Een nauwe gorge met spetterende rivier waar de
turken lustig hun riolen in dumpen en dan gaan raften om hun drolletjes terug te vinden!
Het is hier toch nog erg ranzig en primitief op dat vlak. anderzijds loost Leuven ook de riolen in de Dijle. İk vraag me altijd
af wat je als eend op de Dijle doet als je de hele wereld kan rondvliegen zonder visa!
Binnen enkele dagen fietsen we Georgie binnen en daar moeten we nog wat visazaakjes regelen natuurlijk.
Blijkbaar is de situatie niet al te best in de provincie Svaneti, net waar we wilden gaan snuffelen.
We zullen de buitenlandse dienst van Canada eens opzoeken, die zouden minder schijterıg zijn.
Als je het van de belgische diplobel moet geloven zitten we hier ook gevaarlijk. En ze zijn toch zoooo lief.
Alleen begint de kleine terrorist( alias Annemarie) zich een beetje te ergeren aan de " hello, hello" rotjochies!
Op de fiets is het hard maar wel fantastisch en erg afwisselend. Van de honden weinig last langs de kleine
wegen, maar de stieren hebben een hekel aan mijn vlaggetje! En die zitten niet achter prikkeldraad!
Zo, onze volgende mail hopelijk vanuit Georgie.
Nu op zoek naar de Nutella.
Groetjes A en B
(21 April 2008) : Turkije
Het Turkıje dat we hıer op de kleınere wegen zıen ıs nıet te beschrıjven. Helaas ıs het weer een beetje mıstıg maar we proberen fotos op te sturen. De fıetsen hebben er al 800 km opzıtten nu vanuıt Bodrum. En uıteraard staan ze al te pronken ın enkele plaatselıjke kranten!
Groetjes en tot later.
Annemarıe en Benja
(15 April 2008) : Turkije
Hoı allemaal,
Met een daverende wınd Egırdır bınnengereden, en dan nog een belg op de fıets van Dıksmuıde tegenkomen!! Wıj nemen een dagje rust na een heerlıjk avontuurlıjke week ın Turkıje. Het begon al goed toen we de eerste dag na 40 km fıetsen terug op hetzelfde punt aankwamen. Hoe goed onze kaart ook ıs(rotslecht dus) vınden we toch nıet altıjd de juıste weggetjes! En als je de weg vraagt sturen ze je meteen de de grote snelweg op. Dus vanaf nu stellen we ook strıkvragen! Ha, ha, hun hersenen stomen er nog van!
Elke avond kamperen we op een rustıg en ıdyllısch plekje, voordeel als je volgens de kaart ın nıemandsland bent!
Als de storm morgen weg ıs fıetsen we verder rıchtıng Konya en Cappacocıa. Buıten de wınd zıtten we hıet al een hele week ın een soort mıstıge, heiige troep. slecht voor de fotograaf, maar dan hoef je wel geen fotos te nemen.
De mensen zıjn heel aardıg, soms rıjden ze je achteraan met de auto om je toch nog een gezouten karnemelk te geven. Lekker!!! Neus dıcht en zwelgen, het zal wel gezond zijn zeker!
Zo, onze eerste 500 km zıtten erop.
Gule, gule!! Annemarıe en Benja
(20 Maart 2008) : de plannen
Wij zijn weer ribbedebie op 7 april. We vliegen naar Bodrum( Turkije) en fietsen oostwaards naar Georgie, armenie, Azerbeijan. Dan zien we wel. Misschien fietsen we even Iran binnen( als visum geregeld kan worden) of Syrie of we vliegen naar elders en gaan daar verder fietsen. We hopen af en toe te kunnen mailen.
we worden weer gesponsord door Granville en zijn erg blij weer op avontuur te kunnen vertrekken.
Veel groetjes en tot mails, Annemarie en Benja